pasja Pasji… (Wspólnota Krzyża…)

Poszukiwanie drogi, w której się będę rozwijał to w gruncie rzeczy powrót do spraw, które są we mnie, ale które gdzieś zagubiłem. Wciąż na różne sposoby jesteśmy doświadczeni podróżą, w której poszukujemy celi i sensu. To zjawisko pojawia się w każdym momencie życia każdego z nas. Odnosimy to poszukiwanie do życia, fascynacji, pasji życiowych… We wszystkim doszukujemy się sensu, który niestety w wielu momentach nas gubi. Nie poddajemy się „spontaniczności życia” gdyż we wszystkim poszukujemy czegoś głębszego – co nazywamy sensem. Stawiamy pytanie, po co mam coś robić, po co mam coś osiągnąć, po co mam do czegoś dążyć, po co mam czegoś pragnąć i okazuje się, że na tak postawione pytania wciąż nie odnajdujemy odpowiedzi.

            Czy musimy mieć cel i sens życia?

Jeśli chcemy w życiu iść drogą świętości to nie ma innego wyjścia jak „w Bogu poszukiwać Prawdy, która stanie się jedyną drogą” (św. Augustyn). To poszukiwanie drogi, prawdy i życia (J 14,6) rozpoczynam od skupienia swej myśli wokół wydarzeń Trzech dni…

CZWARTEK – wieczerza Pańska; modlitwa w Ogrójcu

PIĄTEK – droga krzyżowa i śmierć Chrystusa na Krzyżu na Golgocie

NIEDZIELA – poranek Zmartwychwstania Chrystusa – idea pustego grobu

Czwartek staje się dla każdego chrześcijanina prawdziwą drogą, bez której nie jesteśmy wstanie umiłować Chrystusa. Ta droga to przede wszystkim po pierwsze umiłowanie Eucharystii – poprzez częste uczestnictwo i poznawanie jej i prowadzenia życia tak, by wciąż Adorowało Chrystusa. Stopień zaangażowania we wspólnocie oczywiście zależy od uczestnictwa w Eucharystii (jak najczęściej, a przynajmniej w Niedzielnej). To uczestnictwo w Eucharystii ma uczyć każdego ze wspólnoty Adoracji Chrystusa w swoim życiu, które przejawiać się będzie w postawie realizującej w sposób szczególny przykazanie MIŁOŚCI. Modlitwa w Ogrójcu to pierwszy dzień, który musi zrozumieć uczestnik wspólnoty, by móc odkryć, jaką rolę spełnia Chrystus w jego życiu. Zatem najważniejszymi elementami pierwszego dnia w formacji jest odkrycie Chrystusa i Jego miejsca w moim życiu, miłości do Niego, znaczenia ciszy, wspólnoty jako bycia z drugim, modlitwy codziennej, oddania się Bogu i zawierzeniu Mu swojego całego życia.

Piątek to drugi dzień w życiu wspólnoty, który uformować ma w nas odkrywanie Prawdy o Bogu. To dzień, w którym przede wszystkim jest indywidualnym wypracowaniem swojego obrazu – czyli miejsca spotkania z Chrystusem. To rozpoznanie i pogłębienie swojej modlitwy każdy z uczestników rozpoczyna od drogi na Golgotę i samej Golgoty, która staje się podstawowym miejscem spotkań na modlitwie i rozmowie z Bogiem. Perspektywa gór i toczące się na niej akcje stają się przewodnią myślą tego drugiego etapu dojrzewania do złączenia się z Chrystusem. Góra Synaj, Błogosławieństw, Golgota – staje się konkretną wędrówką w życiu każdego członka wspólnoty. Piątek we formacji ma za zadanie nakreślić prawdziwy obraz Chrystusa, Jego życia i znaczenia tego życia dla mnie, skupienie się nad ostatnimi słowami Chrystusa jest pomostem, poprzez który człowiek ma przejść do większej zażyłości ze Słowem Bożym. Ma to wyrobić w każdym z uczestników wspólnoty ciągłe rozważanie Słowa oraz wprowadzanie go w swoje życie. Skupienie swojego życia nad Męką Chrystusa ma być kształtem, który wpłynie na charakter każdego dnia. Rozważanie to jest zasadnicza część tego dnia.

Niedziela – to wkroczenie w ostatni dzień formacji ucznia i uczennicy Krzyża. Szczyt tego dnia, który może osiągnąć każdy jest etapem, bez którego nie można wyobrazić sobie dalszego formowania – codzienność. Niedziela w życiu wspólnoty to każdorazowe święto, w którym Chrystus zajmuje zasadnicze miejsce. To dzień szczególnej miłości, w której oddaje się Chrystusowi nabierając sił do walki w następnym tygodniu. Ten dzień jest końcem i początkiem. Zwieńczamy cały swój dorobek, po to, aby dojść do grobu Chrystusa i odkryć, że On zmartwychwstał. Grób staje się oazą, z której wyruszamy do „Emaus”, by poznać na nowo Chrystus, Jego moc, by nasycić się i pokonać swoje wszelkie wątpliwości. Niedziela jest dniem wzrostu i sprawdzianu swej wiary. Zasadniczym zadaniem Niedzieli jest umiłowanie Chrystusa Zmartwychwstałego i stanięcie się faktycznie Jego Uczniem, Uczennicą. Szkoła Miłości Ukrzyżowanej – to ofiarowanie się Chrystusowi – złożenie ślubów czasowych, albo stałych i podjęcie się stałej realizacji formacji Wspólnoty Krzyża.

Zasadniczy kształt formacji Wspólnoty krzyża.

Akt oddania się Chrystusowi Ukrzyżowanemu.

Panie, mój Boże! Poprosiłeś mnie o wszystko – weź więc i przyjmij wszystko. Dzisiaj daję samego siebie i poświęcam się Tobie be reszty i nieodwołalnie. O ukochany mojej duszy! Pragnę tylko Ciebie i dla Twej miłości wyrzekam się wszystkiego…Boże Miłości! Weź moją pamięć, wszystkie jej wspomnienia. Weź mój rozum i spraw, by służył on jedynie dla Twej największej chwały…Weź całą moją wolę…Weź moje ciało i wszystkie jego zmysły, mój umysł i wszystkie jego zdolności, moje serce i wszystkie jego uczucia. Przyjmij ofiarę mnie samego, jaką każdego dnia i o każdej godzinie składam Tobie w ciszy. Racz ją przyjąć i przemienić w łaski i błogosławieństwa dla tych wszystkich, których kocham i dla nawrócenia grzeszników i dla uświęcenia dusz…Weź i uświęć wszystko mocą słowa, wszystkie moje pragnienia. Bądź dla mej duszy jej dobrem i jej wszystkim. Tobie ją daję i powierzam. Akceptuje z miłością wszystko, co pochodzi od Ciebie: zmartwienia, ból, radość, pocieszenie, oschłość, poczucie osamotnienia, pogardę, poniżenie, pracę, cierpienie, doświadczenie…Boże Mój! Ty znasz moją kruchość i nieskończoną głębię mojej wielkiej słabości. Gdybym miał być kiedyś niewierny Twojej Najwyższej Woli względem mnie, gdybym miał opuścić Twoją drogę Miłości… och błagam i zaklinam Ciebie, uczyń mi łaskę, bym umarł natychmiast. O Boże mojej duszy

  menu główne